13 Şubat 2014 Perşembe

İki Skolyozlu Pole'cunun Sohbeti

Nikki Craven'le tanıştım internet üzerinden.

2005'te pole dance yapmaya başlamış. Amacı skolyoz ameliyatı sonrası kaybolan gücünü ve kendine güvenini geri kazanmakmış. Evet, dünyanın bir ucunda ve aynı benim gibi! 

Füzyonu T4-L2 (yani benimki ile aynı yerde hatta 3 omur da fazla)...



Başlangıçta oldukça zorlu bir süreç olduğunu, azıcık güç ve esneklikle çabaladığını ama sonra pole'a aşık olduğunu ve 2008'de eğitmenlik sertifikası alıp kendi stüdyosunu açtığını yazıyor. Biraz konuştuktan sonra öğreniyorum ki, füzyonlu bir çok öğrencisi de var! Füzyonun yeri ve büyüklüğü önemli ama herkes zamanla güçleniyor ve ağrılarından kurtuluyor diyor.

Bir gece önceki ballerina fail'lerim geliyor aklıma, soruyorum. Evet, bunun gibi hareketler özellikle daha zor bizim için, diyor. Ve bu hareketi ilk başardığı zaman ne kadar iyi hissettiğini anlatıyor. (Yani, yapılabiliyor!)

Alethea Austin'in stretch DVD'sini ve boştaki omurlarımla omuzlarımı esnekmek için fizik tedavici ile görüşmemi öneriyor


Sonra aşağıdaki sözü paylaşıyor: "Sahip olduğun yetenekleri kullan; sadece en iyi ötücü kuşlar ötseydi, ormanlar çok sessiz kalırdı."