2 Nisan 2014 Çarşamba

Pestile Dönmüş Polecu Özge

Saat 16:00 olmuş. Takriben 16 saattir yatınıyorum.

10 gün önce işimi bıraktım sevgili okuyucu. Özel sektör insanı içine almıyor, biliyor musun? 2008'den beri kah o şirkette, kah bu ajansta devam ettiğim iş kadını hayatıma an itibariyle son vermiş bulunuyorum. Bundan sonra ne yapacağımla ilgili çok fazla bir fikrim yok ama ne yapmayacağımı iyi biliyorum. Amacım kendime biraz zaman tanıyıp yeni bir hayat planı geliştirmek.

Bu kararımı verirken pole'un çok yardımı oldu diyebilirim. Sadece fiziksel değil, psikolojik olarak güvenli bölgenin dışına çıkabileceğini ve orada olanakların sınırsız olduğunu öğretti bana. Kendime, yeteneklerime, yapabileceklerime dair güvenimi artırdı.

60'ımda sokaklarda dileniyor olursam, sorarım o pole'a!

Velhasıl kelam, günde 9 saatim boşa çıktı ve ben de her fırsatını bulduğumda soluğu direkte alır oldum. Bazı günler futbolcu gibi çift antrenman yapmaya başladım.

Allegra

Antrenman temposu değiştirme benim için inişli çıkışlı oluyor. Geçen hafta art arda kendim için büyük dünya için alakasız başarılar elde ettim: chopstick, düzgün bir allegra, caterpillar climb (gerçekten 1 kez tırmanmalı), jade'imsi (hala nerde yahu bu split!!). Sınıfım için 10 numero 5 yıldız bir koreografi hazırladım. RLNA'i ayak ağırlıklarıyla yaptım hem de hiç of'lamadan. İlk özel dersimi verdim. 

Ama dünkü Sevinç dersinde canımı da vermek üzereydim. Ellerim terlemediği halde deli gibi kayıyordu. Sanırım kuvvetim bittiğinden güçlü tutamıyordum. Ama bir şey kaçırmayayım diye de  kendimi parçalaya parçalaya ucundan kıyısından yapmaya çalıştım.

Dersten sonra kendimi yerlerden kazıyarak dondurma dolabına monte ettim ve kızlarla sonuna kadar hak edilmiş bir ders sonrası birası çaktım. Nasıl eve geldiğimi, nasıl uyuduğumu bilmiyorum. O zamandan beri de kah oraya, kah buraya yatarak sürekli bir şeyler yemeğe çalışıyorum. İçimden bir ses "active recovery, active recovery, yoga, yoga!", diğeri "yeaa bişi olmaz kaldır kıçını şu pencil'ı mencil'ı yap, bence oradan mount da olur gibi nihaha", hatta bir diğeri "bari şu roller'ın üzerinde dönel belin bıkının açılsın" dese de bütün motor fonksiyonlarım grevde.

Yazmak, okumak istediğim çok şey vardı birikmiş. Bari bugünü ona ayırayım dedim en sonunda. Yarın için hain planlarım var hala!

En son yazdığımdan beri Sevinç'in repertuarımıza kattığı hareketler:  figure head, meat hook, aerial body wave ve pencil.