Sevinç'in derslerine bayılıyorum. Isınmada insanın vücudunu öyle bir hazırlıyor ki gelecek olan tricklere, asla yapamayacağını sandığın hareketleri bile yapabiliyorsun! Misal bu... Değil, dönüp de bacağı tutmak superman'de kendimi yukarı çekmek bile benim için bir olay. Denemek isteyenler sırtına odun bağlayıp deneyebilir :) Ama bakınız, eğitmenin iyisi insanın yüzünü böyle güldürür!
İşte dün derse bu hareketle başladık. Nasıl özlemişim dersleri... Bir süredir, malum, kafam Asia ile doluydu. Pole'a, verdiğim dersler dışındaki, yegane dokunuşum akşam tükkanı kapatmadan önce 8 inchlerin üzerinde yaptığım bir şarkılık doğaçlamalardı. Hal böyle olunca, derste Sevinç'in gösterdiği her şeyi, flip dahil!, defalarca çalıştım. Ehe, tabii ki statik spin ve flip pek olmadı ama olur günün birinde.
Ders bittikten sonra da hızımı alamadım aşağıdaki komboyu öğrettirdim kendime :) :)
Instagram'a bu mükemmel finali koymamıştım ama blog okurları görmeyi hak ediyor!
Bu hafta yazacak çok şey var. Bu bir girizgah olsun bakalım!
Sevinç'le 3 hafta boyunca ikişer saat ders yapacağız. Böylece hem büssürü hareket çalışıp hem de koreografi yapabileceğiz, sıçtık!
Yine derse topuklu pabuçla başladık.
Valla ne yalan söyleyeyim, ne kadar bağıra çağıra şınavlar, barfiksler de çeksek, aynanın karşısında hı! diye vücudumuzu kasıp kaslarımızı da seyretsek aslında çoğumuz için hepsi o 7 inch toplukluların üzerinde kendimizi müziğe bırakmak için! Bir gün bu bring the sexy back mevzusuna ayrıntılı değineceğim ama henüz toplum hazır değil :Pp.
Neyse, topukluların üzerinde nereden nereye döndüğümüzü bir türlü anlayamadığım bir koreografi çalışarak başladık. Bir yerinde ne zamandır yapmak istediğim bir elbow balance'tan meat hook'a geçiş var. Gerçi elbow balance'tan meat hook'a s.çış şeklinde oldu ama çalışan kazanır.
Sonra closed jade, batwings ve tumble çalıştık.
Closed jade bildik jade split gibi ama inside leg hang'den geçiliyor. Denge sağlaması biraz zor. Sağdan oturttuktan sonra bile solu yapamadım. Bir de ilk yaptıklarımda sanki bayağı açıldı gibi görmüştüm aynadan. Sonra fotoğraf çektirmek için azcık yukarıdan yaptım. Ay ne güzel oldu yeni hareket diye sevindim. Ezgi fotoğrafı bir gönderdi, split'in yerinde yeller esiyor! Bunu da bayağı çalışmak lazım ki öncelik pole'da durabilmek değil çizgileri uzatmak olsun.
Batwings'i bir kere denedim ve bir daha asla denememeye karar verdim. Bence bazı hareketler verdiği acıyı haketmiyor. Misal violator, misal batwings. Şuraya resmini koyayım, genel kültür olsun
Jenyne tumble diye geçen, poledan aşağı takada tukada inmek diye açıklayabileceğim diğer hareket ise pole sitten kalçayı kaydırıp dizden sıkıştırma, aynı taraftan üst bedeni aşağı sallandırığ brass monkey'e geçme, oradanda hoppidi pole sit olur, cartwheel down olur inmece. Videoda 1:58 civarında.
Çok zevkli bir dersti. Ama soğumada kakalak gibi boynum tutulunca göz yaşlarımı saklamaya çalışarak evin yolunu tuttum. Acımın yarısı fizikselse, yarısı da ertesi gün antrenman yapamayacak olmamdandı.
Acısıyla tatlısıyla bir dersi daha geride bıraktık kısacası, şimdi panaheat ısı bandı zamanı :)
Ne gurur verici bir şey: ben pole dance'i Belçika Pole Fusion şampiyonu Sevinç Joy G.'den öğreniyorum.
Yarışma 24 Kasım'da idi. İçerik adı üzerinde: fusion. Pole tricklerini art arda patlatmanın ötesinde başka performans sanatlarının anlatım biçimlerinden de faydalanarak hikaye oluşturmak ve koreografide bunu pole'un olanaklarıyla birleştirme yollarını aramak gerekiyor. Yaratıcılık ve çok yönlülük gerekiyor.
Sevinç yarışmada iki insanın çekiminden meydana gelen ve hangi bedene ait olduğunu araştıran bir kıvılcımdı. Koreografi o kıvılcımın hayata gelişini, arayışlarını ve sönüşünü anlatıyordu.
Yarışmada hem 1. oldu, hem de organizatör özel ödülüne layık görüldü!
Koreografisini daha önce izlemiştik. Tahmin ediyorduk zaten, sürpriz olmadı. Ama yine de bilgisayar başında beklerken ondan çok heyecanlandık. Çok sevindik. Evde zafer türküleri söyledik. Resmen Belçika'da Sevinç kazanınca biz de kazanmış sayıldık.
Bu Sevinç'in ilk yarışması, dolayısıyla ilk şampiyonluğuydu. Daha niceleri yolda! Şimdiden Şubat ayında Prag'da bir yarışmaya davet edildi bile!
Ama şampiyonluk kolay değil. Hatun tüm hayat biçimini disiplin, sabır ve bilinçle bu doğrultuda biçimlendiriyor. Beslenmesi, antrenman düzeni, fizyoterapi seansları saat gibi, tıkır tıkır. Her alanda işinin ehli koçlarla çalışıyor, ki Türkiye'de kendisine koçluk yapabilecek fazla insan da olmadığından bu işler genelde skype üzerinden sürüyor. Buna rağmen motivasyonunu kaybetmeden çalışıyor, çalışıyor, çalışıyor.
Onun çalışmaları da cup grip handsprinde 40 saniye durmak ve sağlı sollu 5 set tarzında. Onunki de beden, yorulmuyor mu? Tembellik yapmak istemiyor mu? Arada sırada morali bozulmuyor mu? Oluyor tabii. Ama işte o noktada devam etmek şampiyonlarla diğerlerini birbirinden ayırıyor.
Eh, bizlere de helal olsun sana şampiyon demekten başka bir şey düşmüyor.
En son denememde (Haziran!) en fazla 2 saniye durabildiğim ayesha şimdi 5 saniye ve daha da tutsam tutarım kıvamına geldi. Yani artık o benim!
Gösteri sonrası sınıflar yeniden harmanlandı, teknik çalışmalar hızla başladı. Sevinç Intermediate 2 sınıfı için yeni bir ders tarzı oluşturmuş. Artık dersin başında içeriği baştan sona gösteriyor: bir spin, bir matlı korkunçlu hareket, bir hand balance ve bir kaç tane daha kondisyon ağırlıklı hareket. Sınıf 1,5 saat boyunca dönüşümlü olarak tüm hareketleri çalışıyor.
Bu tarz bizim çok hoşumuza gitti. Böylece sana kolay gelen hareketi hızla geçip zorlandığın şeyleri daha çok çalışabiliyorsun.
Bu ders yerde ve pole'da crocodile dengesi, tek el spin, ayesha ve yerden handspring çalıştık.
Crocodile bana kolay geldi. Zaten kafam bir yerlere dayalı olsun, benden mutlusu yok. Tek el spin de, ehh işte. Biraz bacakları çalışmam lazım. Statik pole bana pek yabancı.
Ayesha için iki versiyon gösterdi. İlki, daha basit olanı, Anastasia versiyonu. Kafa pole'da. İkincisi ise bildiğimiz ayesha. İlki kolay oldu. İkincisini de ilk denememde tuttum. İkinci ve üçüncü denemelerde beceremedim. Sonra bugünkü pole power antrenmanı sonrası olayı çözdüm sanırım.
- Karın kasları çoook sıkı.
- Doğrudan pole'a bakmıyorsun, göğüs hafif açık.
- Kalçayı hızla uzaklaştırıp bacakları açmak kilit, korkudan kalça pole'a yakın kaldığı için denge bozuluyor.
Handspring hala pek uzak. Başlangıç pozisyonunda sırtım ve omzum o kadar ağrıyor ki, oradan herhangi bir hareket yapmak hayal gibi geliyor. Bakalım, belki Samanta Star'ın pole power'ına devam ederek zaman içerisinde cup griple çıkmayı başarırım; yatayda biraz daha kontrol sahibi oldum sanki.
Aiyyy üst üste iki tane "Alkışlar" yazısı yazmak o kadar güzel ki!
